Je bent eruit. Je gaat het doen. Na al die jaren is het zo ver. Je was een slaper. Maar de slaap was alles behalve bevredigend. Frustraties. Onrust. Nachtmerries. Moe werd je ervan. Maar het was nou eenmaal de goedkoopste optie? Destijds.

Nee. Nu is het klaar. Niet meer betalen voor.. ehm. Waar betaalde je überhaupt voor? De mogelijkheid om een lamp aan te doen. Te koken. In ieder geval niet voor de klantenservice. Of voor de kennis van cv-ketels.

Met een aantal klikken op de knop lijkt het geregeld. Bevrijd! Maar dan. Anderhalve maand later. Niet eerder werd je zo vaak benaderd. Gemiste oproep. Anoniem. En nog een. En nog een. De meest bijzondere tijdstippen.

Eindelijk in de gelegenheid om op te nemen. Waarom je eigenlijk bent overgestapt? Service en tarief. Ah oké. Nee. Niet oké dus. Je kan het voor je zien. Hoe de standaard vragenlijst wordt afgewerkt. Misschien geïnteresseerd in een ander tarief? Neu.

Is het dan nu klaar? Nee. Het mooiste telefoongesprek moet nog volgen. Gefeliciteerd! Een loyaliteitscadeau! Je bent immers al zo lang klant. Dat je bent overgestapt was nog even niet doorgekomen. Twee maanden later.

Een week later loop je gewoon te lopen. Pauze. Mind on your work. Work on your mind. Totdat er ineens iemand opduikt. Of je voor groen wilt gaan. Maar. Je bent net overgestapt naar groen? Toch kan het blijkbaar nog groener.

Klinkt interessant. Dus je luistert naar het aanbod. Bovendien werd er een leuk uitzicht geboden. Of nee. Vooruitzicht. Focus! Groen. Groeeen! François Boulangé komt spontaan in je gedachten. Wacht. Terug naar het uitzicht. Of nee. Vooruitzicht.

Naïef als altijd laat je je gegevens achter. Of was het afgeleid? Hoe dan ook. Nietsvermoedend ga je aan het eind van de dag naar huis. Eenmaal thuis een gemiste oproep. Anoniem.