Search

Madeleine de Wit

Een handvol taal, een flinke scheut creativiteit en een snufje perfectionisme

Alleen gelukkig en genieten

Jong zijn. Je niet te snel binden. Genieten van de vrijheid. Het advies van je opa. Een man van de oude stempel. Die leefde in een tijd van trouwen en getrouwd blijven. Vader werkt. Moeder zorgt. Voor het huishouden. Het gezin.... Continue Reading →

Liefde voor elk mens

Je blonde haren. Blauwe ogen. Glimlach van oor tot oor. En je huppelende pas. De onschuld zelve. Jij was een hit. Kon niks verkeerd doen. Eén blik in je onschuldige ogen. Een eventuele misstap werd vergeven. Van de een op... Continue Reading →

Wereld van energie

Je bent eruit. Je gaat het doen. Na al die jaren is het zo ver. Je was een slaper. Maar de slaap was alles behalve bevredigend. Frustraties. Onrust. Nachtmerries. Moe werd je ervan. Maar het was nou eenmaal de goedkoopste... Continue Reading →

Till next time

Twee weken terug. Je vakantie lijkt ages ago. Drie weken compleet weg van hier. Alles achtergelaten. Volledig opgegaan in je tijdelijke omgeving. Je home away from home. Volop genoten. Nu jetlagged en wel weer back to reality. Waar was je... Continue Reading →

Relax, nothing is under control

Nog maar een week. Dan ben je drie weken weg. Je moet nog zoveel regelen. Maar je weet niet wanneer. Je vraagt input maar er wordt niet op gereageerd. Behalve als je alles al geregeld hebt. Bedankt, maar nee bedankt. ... Continue Reading →

Nieuw begin

Vijf jaar geleden. In een ruimte zonder bereik. Een voicemailbericht. Eigenlijk hoefde je het niet af te luisteren. Je wist het al. Toch drongen de woorden niet tot je door. Pas toen je het met eigen ogen zag. Maar je... Continue Reading →

Empire state of jetlag

Jetlag. Een nacht overgeslagen. De tijd kwijt. Je mist hier en daar wat uren. Humeur gaat alle kanten op. Je houdt jezelf bezig om zo snel mogelijk weer in het lokale ritme te komen. En tijdens het uitruimen van je... Continue Reading →

Moeder de wees

Moederdag zonder moeder. Je houdt je groot. Deze dag zat er nou eenmaal aan te komen. Een leven is niet eeuwig. Ook niet van je moeder. Je houdt je voor. Deze dag is niet anders dan de andere dagen. Zonder... Continue Reading →

Geen vrede, wel vrijheid

Elk jaar op 4 mei voel je een soort verdriet. Melancholie misschien wel. Denk je aan de verhalen van je grootouders over toen. Als ze er al over kunnen vertellen. Vreselijke beelden voor altijd in hun geheugen gegrift. Met geen mogelijkheid kun... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑